Duela 100 urte baino gehiago hil zen Erik Satie konpositorea, definitzen zaila baina bere garaiko gainerako musikagileentzat eragin handia izan zuena. Bere piezarik ezagunena Gymnopedieak dira, pianorako pieza txikiak, motelak, kontenplatiboak, lasaiak, gogoetatsuak. Beraz, Satie ulertu gabeko konpositore gisa igaro da historiara, eta bere musika introspektibotzat hartzen da. Hau ez da guztiz egia. Satiek sormenaren kortxoa desestali zuen musikan, surrealismoa eta dadaismoa agerian utziz. Satie ardatz duen programa honen bidez, XX. mendearen lehen erdiko sonoritate eta planteamendu estetiko ezberdinak erakusten ditugu, ez bakarrik musikarekin, baita narrazioarekin eta performance ezberdinekin ere. Bitxia da, baita dibertigarria ere, John Cageren 4 '33' " ulertzea. Baina Malevitxek bezala, Bigarren Mundu Gerraren ondorengo anti-erromantizismo sakonak eraginda, denak du arrazoi bat, eta horri artistaren egoa behin betiko ezabatzea dei dakioke. Bi kasuetan, Satie eta Cageren kasuan, existentzialismo hori umoreak markatzen du eta muga non dagoen galdetzen diote beren buruari. Gaur egun egiten jarrai genezakeela galdetu du. Kontzertu horrek zalantzan jartzen du nola hautematen dugun arte "garaikidea", oraindik digeritzea kostatzen zaigun mugimendu baten mendeurrenean. Esperientzia horrek ez du inor axolagabe utziko, eta publikoaren eta interpretearen arteko hesi espaziala ezabatu nahi du. Narratzailea: Miguel Nuño Zuzendaria: Mirari Etxeberria Guerrero Itzulpenak: Amaia Orbe Barrio *Nahia Urretagoiena Kortadiren kartela